× نوشته های یک هنرجوی آواز ×

 

نمیدانم که از کجا باید شروع کنم؛ اما میدانم که باید بگویم.

 

دوستان عزیز، همراهان همیشگی ام، اردیبهشت 86 برای من و وبلاگ موسیقی ایرانی یک شروع بود. از آن شروع 15 ماه گذشته و حال که بدین نقطه رسیده ام، احساس میکنم که باید بروم.

 

15 ماه سعی کرده ام که خود را در میان موسیقی نویسان و موسیقی دوستان جا کنم. فکر کنم کمی هم خوش شانس بوده ام. اما باید نکته ای را اعتراف کنم :

وبلاگ نویسی و وبلاگ داری، آن هم در عرصه ی گرانقدر موسیقی، کاری بس دشوار و مسئولیتی خطیر است.

 

بنده با سواد اندکم سعی داشتم که به موسیقی ارجمند و گرانبهای سرزمینم خدمت کنم و هر چه میدانم (هر چند بسیار اندک است و ناچیز) خالصانه در اختیار علاقه مندانش قرار دهم. در این راه اگر حتی توانسته باشم که ذرّه ای به موسیقی ایرانی و دوستدارانش خدمت کنم و یا اینکه مطالبم به درد حتی یک نفر خورده باشد، برایم کافی است.

 

دیگر چیزی برای گفتن ندارم و سبب کم کاری بنده در یکی دو ماه اخیر هم همین امر می باشد. فکر کنم که حالا باید به دنبال یادگیری مطالب تازه و مطالعه ی بیشتر بروم تا بتوانم چیزی برای گفتن داشته باشم.

 

بدین سبب، وبلاگ موسیقی ایرانی تا مدتی نامعلوم به روز نخواهد شد. حداقل تا زمانی که احساس کنم می توانم خدمت کنم و تأثیرگذار هم باشم.

 

در طی این 15 ماه، خاطرات شیرینی در خاطرم ثبت شده و برای همیشه با من خواهد ماند.

دوستان عزیزی پیدا کرده ام که نشستن پای صحبت ها و درد دل های هر کدامشان برایم کلاس درس بوده و هست و به خاطر داشتن همچین دوستان هنرمد و فرهیخته ای به خود می بالم و به وجودشان افتخار میکنم.

مطالبی آموختم که مطمئن هستم در هیچ جای دیگری نمی توانستم بیاموزم و به همین خاطر مدیونشان هستم.

 

قصد ندارم که به طور کل از دنیای مجازی (اینترنت) و وبلاگ نویسان عرصه ی شعر و موسیقی کلاسیک ایرانی خداحافظی کنم. زیرا محروم کردن خود از درک محضر این عزیزان، رنج بزرگی برایم به دنبال خواهد داشت. امّا باید عرض کنم که فعلاً در خود توان پرداختن به مطلبی تازه را نمیبینم.

 

دوستان وبلاگ نویس مطمئن باشند که حتماً به آنها سر خواهم زد و مزاحمشان خواهم شد تا بتوانم از مطالب گرانبهایشان بهره ببرم.

دوستان دیگر هم اگر مایل باشند، می توانیم از طریق ایمیل با هم در ارتباط باشیم.

 

به هر حال، اگر در این مدت از بنده بدی دیدید و یا اشکالی در کارم بوده ( که حتماً بوده ) است، به بزرگواری خود ببخشایید و حلال بفرمایید.

 

 

 

* درود بر موسیقی کلاسیک ایرانی و دوستدارانش *

 

 

یاحق ...

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم مرداد 1387ساعت 15:16  توسط . | 

استاد دوامی

عبدالله دوامی ، در سال 1270 ، در یکی از روستاهای تفرش به دنیا آمد. نزد علی خان نایب السلطنه ، معروف به « حنجره دریده » آواز را فرا گرفت و از میرزا حسین قلی ، درویش خان ، میرزا عبدالله ، حسين خان اسماعيل زاده و ملک الذاکرین نکته آموخت .

 

دوامي آواز تدريس مي كرد و تصانيف بسياري از موسيقي كلاسيك ايرانی مي دانست. در سال ١۳۳٤ براي فعاليت وارد راديو و تلويزيون شد و يكي از اعضاي  كانون حفظ و اشاعه موسيقي ايراني بود. از شاگردان او محمود كريمي، فرامرز پايور، حسين عليزاده، محمد رضا لطفي، محمد رضا شجريان، داريوش طلايي، فاطمه واعظي (پريسا)، فاخره صبا، پرويز مشكاتيان، مجيد كياني، محمد حيدري و بودند.

استاد دوامی - استاد کریمی

از وی صفحاتی با تار درویش باقی مانده است. وي براي ضبط صفحه به همراه درويش خان به تفليس سفر كرده بود. مهم تر از همه آنکه وی ردیفی به نام  «ردیف دوامی» ، در سالهای آخر عمر خود ضبط کرده که جزو یکی از ردیف های آوازی موجود و مورد استفاده ی اهالی موسیقی است .

 

سرانجام استاد عبدالله دوامی ، در 20 اردیبهشت 1359 ، پس از چندین دهه فعالیت هنری در عمر پربارشان ، دیار خاک را به شوق دیار باقی بدرود گفتند.

 

روحش شاد و یادش گرامی باد ...

 

 

آواز بیات ترک ؛ منتخب از ردیف استاد دوامی

نام گوشه

حجم (کیلو بایت)

لینک دانلود

درآمد (۱)

762

دانلود کنید

درآمد (۲)

2462

دانلود کنید

جامه دران

 1537

دانلود کنید

دوگاه

1082

دانلود کنید

شهابی

663

دانلود کنید

روح الارواح

1352

دانلود کنید

قطار

343

دانلود کنید

اوج

1249

دانلود کنید

مثنوی

2067

دانلود کنید

 

تعدادی از تصنیف های قدیمی ، ضبط شده بر روی صفحه

تصنیف {۱} - افشاری

3170

دانلود کنید

تصنیف {۲} - افشاری

2771

دانلود کنید

تصنیف {۳} - بیات اصفهان

2594

دانلود کنید

تصنیف {۴} - چهارگاه

2799

دانلود کنید

 

 

 در ذیل ، لینکهایی قرار داده ام که مربوط به آموزش آواز اصفهان توسط استاد برومند به استاد محمد رضا شجریان می باشد.

 دانلود کنید و بشنوید.

 

**  آواز اصفهان (1)  **

 

**  آواز اصفهان (2)  **

 

 

آهنگ بيات اصفهان

شعر:

جانا بر آتش تو نشستيم و دود عشق برآمد

تو ساعتي ننشستي كه آتشي بنشاني

درآمد اول دوم بيات اصفهان

 

شعر:

تو را كه ديده به خواب خمار باز نباشد

رياضت من شب تا سحر نخفت را چه داني

بيات راجع (يا بيات راجه)

تحرير

 

شعر:

به پاي خويش درآيند عاشقان به كمندت

كه هر كه را تو بگيري ز خويشتن برهاني

گوشه ي عشاق وفرود به دشتي

 

شعر:

من اي صبا ره رفتن به كوي دوست ندانم

تحرير بالارونده و اوج

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

حرف دل :

 

برخی از استاتید گرانقدر بر « ردیف دوامی » تاکید فروانی دارند و بر این عقیده اند که موسیقی ایرانی در ردیف استاد دوامی خلاصه می شود و هر آنچه از موسیقی ایرانی بخواهیم در آن می توان یافت.

 

بنده اما  ، با شناخت بسیار اندکی ( که با خوشه چینی  از نواهای زندگی بخش و جاودانه ی ایران زمین و لطف و مرحمت  استاد گرانقدرم ) از موسیقی ایرانی بدست آورده ام ، عقیده دارم که موسیقی ایرانی چیزی فراتر از آن است که در ردیف جناب استاد دوامی خلاصه شود.

 

ردیفی که در طی حداکثر 2 سال می توان آنرا فراگرفت و بر گوشه هایش تسلط کافی یافت ، مسلّما تمام داشته های موسیقی متعالی ایرانی نمی باشد.

 

موسیقی ایرانی با مقامات و گوشه های ناشناخته و زیبایش ، بسیار دل انگیز تر و روح بخش تر از اینی خواهد شد که  در ردیف های آوازی موجود می شنویم . همین امر هم سبب شده است که بزرگان موسیقی ما ، بدنبال فراگیری برخی گوشه ها و مقامات ناشناخته ، رنج سفر به دور ترین نقاط  را بر خود هموار ساخته و در سدد آموختن برخی از همین گوشه ها و مقامات ناشناخته ( ویا کمتر شناخته شده ) برآیند.

 

متاسفانه در این ردیف و سایر ردیف های آوازی قابل دسترس و موجود در بازار ، به این امر مهم پرداخته نشده  و تنها به  معرفی گوشه های معمول بسنده گشته است . بنابراین به قسمت زیادی از زیبایی های موجود در موسیقی ایرانی توجه و بدان اشاره نشده  است.

 

با تمام این تفاسیر ، همّت و تلاش جناب استاد دوامی ، در جهت ثبت و ضبط همین مقدار گوشه هم  بسیار ستودنی و قابل ستایش است . چرا که  کمک  شایانی به آموزش آواز ایرانی نموده است  و  شکیل ترین و معتبر ترین ردیف آوازی موجود ( به عقیده ی بسیاری از اساتید و اهالی فن ) می باشد .

 

باشد که اساتید گرانقدری که تک تک ما به وجودشان افتخار می کنیم ، به خود بیایند و اطلاعات بسیار خوبی را که طی سالیان دراز ، با رنج و مرارت فراوان بدست آورده اند ؛ به شکلی مناسب ، در اختیار خیل عظیم علاقه مندان و مشتاقان و هنرجویان هنر موسیقی قرار دهند. شاید بدین صورت ، آواز ما از این رخوتی که بدان دچار گشته ، بدر آید و در زیبایی و حسن در دنیا بی نظیر گردد ... چیزی که دور از دسترس نیست .

 

به یاد داشته باشم که جایگاه موسیقی ایرانی ، بسیار فراتر از اینهاست ...

 

 

پی نوشت ۱ : با تشکر از جناب فلاورز ، به خاطر تحلیل آواز اصفهان

 

** پی نوشت ۲ : برخی از دوستان بابت لینک آواز اصفهان به بنده تذکر دادند که این لینک مربوط به کلاس جناب برومند هست ، نه استاد دوامی.

بنده هم تلاش زیادی برای پی بردن به درست یا ناردست بودن این مطلب نمودم. اتفاقا چند روز پیش سندی به دستم رسید که مرا مطمئن نمود که گفته ی دوستان درست می باشد.

بدین همین خاطر ، از همین جا ، رسماً از تمامی دوستداران موسیقی به خاطر این اشتباه بزرگ، عذر میخواهم و مطلب را ویرایش خواهم کرد.

اما به جهت بعد آموزشی این فایل ها ، آنها را حذف نمی نمایم تا شاید به کار دوستان بیاید.

این پی نوشت را در تاریخ ۷ / ۷ / ۱۳۸۷ به این مطلب افزوده ام.

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم تیر 1387ساعت 13:25  توسط . | 

   استاد غلامرضا دادبه(جانسوز) فرزند بانو مریم حــاجیانی و غلامحسین حاجیانی (دادبه) ازخــــاندان کهن و تاریخی دادبه ابن مقفه درچهاردهم فروردین ماه سال1299خوشیدی درشهر اصفهان دیده به سرای خاک گشود. روزگار کودکی و جوانی در این شهر گهرپرور گذراند و همواره دردوران جـوانی به کار شناخت عـــــــرفان ایرانی و خدمت در خـانقاههای گونـــاگون این سرزمین پـرداخته است. کــــار پژوهش و شناسایی تاریخ و فرهنگ ایران را ازخانقاههای سراسر ایران آغــــازکرد و در این رشته تـــا بدانجا گام نهاد که سلسله ای درایـــران نبوده است که این بزرگــوار ، از گریبان پیر دیر با سرفرازی بدر نیامده باشد.

 

استاد غلامرضا دادبه 

 

موسیقی و آواز را نیز در سالهای جـــــوانی نزد استاد سیدرحیم اصفهانی و پس از آن نزد استاد حسین ساعت ساز (آواز و تار را)فــــراگرفت. شاگــردانی نیز تربیت کرده است. از آثار آوازی ایشان کاست برگ سبزشماره 115 و اجـــــــراههای خصوصی با اساتیدی چون کسایی، عبادی، موسوی و … رامی توان یاد کرد.

آنچه درکار پژوهش استاد دادبه ، فراترین پایگاه را در تاریخ زندگانی فروغان او پـــدید آورده اســت شناخت و چیرگی بی مانند او در تاریخ و فـــرهنگ ایران باستان بود که در بسیاری از دانشگاههای ایران به کارتدریس آن پـــــــرداخته بود. هزاران دانشجو در رهگذر زندگانی درخشان استاد ، از دانش و بینش تاریخی و فرهنگی ایشان بهره مند گشته اند.

در ازای چهل سال تدریس رایگان در دانشگاههای ایران همواره در اندیشه بـــالیده پژوهشهای ارزشمند و ژرف فرهنگی و هنری و تـــاریخی در چهره سینه به سینه بوده است به همین سبب ، ده ها دانشجوی تشنه شناخت بــــر آشیان ایــن بزرگوار به فراگیری فرهنگ و تاریخ ایران پرداختند تا بدانجا که از سحرگاه تا پاسی از شب به آموزش سپری می شد و این گنجینه بـــــزرگ سالها در گریز و بدور از نام و آواز به ایران وایرانیان سپری می گردید. چکیده دیـــدگاه استاد آبشخوری جز مردم خــدایی نداشت و در رهگذر شناخت ایــن معنی یک دم فـــروگذار نکـرد. آنچه ازدست  نوشته های این بـــزرگوار برجـــای مانده نزد فرهیختگان درگاه او و فرزندش آریـاسب دادبه نگهداری می شود تا در روزگـــاران در دسترس همه تشنگان راه شناخت آئین زندگانی و فرهنگ و تاریخی نژاد ِ ایران زمین قرارگیرد.

براستی استاد آرمانی جزاین نداشت که ایرانی ، ایران باستان را با همه شکوه و بــــزرگی اش بشناسد و با آئبن و ارزشهای والای فرهنگی خود آشنا باشد. از این رو عاشقانه  می کوشید که یکی از شناساگران این راه باشد.

از این بزرگوار دو فرزند به نامهای ویشتاسب و آریاسب پا به جهان خاک نهادند که هر دو ازگــوهر پویای پدر بهره مند گشته و هم سو و هم آوای پدر در کار شناخت و پژوهش فرهنگ و تـــاریخ و هنر ایران باستان به هنگام شدند .

استاد دادبه شاگردانی نیز تربیت کــــرده کـــه ازآنها میتوان به : محمدرضا شجریان، علیرضا افتخاری، کیخسرو پورناظری، سیمین حقی، محمدموسوی و … اشاره کرد.

استاد دادبه درسحرگاه یازدهم آمرداد سال1380خورشیدی خاک را بدرود گفت به سوی فروغانیهای هستی پرواز نمود.

راد مردانی چون اوهمواره دردل تاریخ سرزمین جاودانه زنده مانده اند. راهش پر رهرو و روحش شاد ...

 

 

 

برگ سبز شماره 115

 

با اجرای

 

استاد دادبه  و  استاد ورزنده

 

-------------------------

 

دشتستانی

 

با اجرای

 

استاد دادبه  و  استاد موسوی

 

 

 

 

به سبب علاقه و تلاشهای فراوان استاد دادبه ، در شناساندن آواز دشتی ، مناسب دیدم کمی هم در مورد آواز دشتی و حتی منطقه ی دشتی بدانیم.

 

لطفاً بخوانید :

 

 

آواز دشتی به آهنگی گویند که مناسب با حال و هوا و فضای دشت و صحرا باشد.طبیعتا",چون سکنه دشت افرادی محروم و فقیر و تهیدست بوده و هستند,این آواز بیان احساسات آنها نیز می باشد.در ضمن "دشت"نام مناطقی از ایران در قدیم بوده و هست.از جمله:-شهرکی است بین اربل و تبریز.-دهستانی است از دهستانهای سه گانه بخش سلوان در شهرستان رضائیه که موقعیت آن سردسیر و کوهستانی است.-محله ایی است مشهور در اصفهان که در قدیم قریه ای بوده و گویند اصل مولانا جامی از آنجا بوده و آنرا دردشت نیز می گویند.-دهی است از دهستان مازول بخش شهرستان نیشابور.گوشه کاشی یا کاشانی منسوب به شهرستان کاشان است.چون چوپانهای محلی در بسیاری از اوقات به این لحن می خوانده و می خوانند در بعضی روایات به چوپانی نیز معروف گشته است.در 25 کیلومتری شهرکرد منطقه ای کوهستانی وجود دارد و آب و هوای ییلاقی دارد.منطقه مذکور محصور شده در بین (هارونی,مرغ ملک,سیاگل,بابا حیدر,فارسان)می باشد.این منطقه به نام "بیدگان" معروف است و با توجه به حال و هوای نهفته در ملودی گوشه بیدگانی,این گوشه می تواند منسوب به این محل باشد.

 

 

** این مطلب از کتاب "راه و رسم منزل ها" تالیف "منصور اعظمی کیا" منتخب گشته است.

 

 

 

 

اشاره ۱ : در تهیه ی این مطلب از وبلاگ دوست عزیز ، قاسم بحرانی ( نی نامه )   یاری جُسته ام.

 

اشاره ۲ : برای خواندن اطلاعاتی جالب و مفید از دشتی ، به این مطلب مراجعه فرمایید : آواز دشتی ؛ سوز دل مردم دشتستان (دشتی ؟!)

 

اشاره ۳ : از دوست عزیزی که در تهیه ی لینک آوازها کمکم نمودند ، تشکر میکنم اما بنا به درخواست خودشون ، نمیتوانم اسمشان را بیان کنم.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم خرداد 1387ساعت 0:22  توسط . | 

سید علی اصغر کردستانی ، در سال 1260 خورشیدی  در روستای  صلوات آباد ، نزدیک سنندج به دنیا آمد.

پدرش  سید نظام الدین که از سادات معروف منطقه و فر دین دار و پرهیزکاری بود ، فرزند را از نوجوانی به مکتب یکی از مشایخ بزرگ دینی سنندج فرستاد و علی اصغر پس از چند سال تلمذ در آن مکتب ، در قرائت قرآن به استادی رسید و به خاطر صدای خوش و رسایی که داشت ،شهرت و آوازه اش از زادگاه مادری اش فراتر رفت.

 

صفای باطن و فروتنی سید ، افزون بر حسم و موهبت خدایی صدایش ، دلهای مشتاقان بیشماری را تسخیر کرد و از آنجا که انسانی بی تکبر و بخشنده بود و نغمه های روح پرورش را بی دریغ نثار دوستدارانش می کرد ، دیری نپایید که به محافل انس و به ویژه مجالس خوانین و بزرگان کردستان راه یافت. در همین محافل و مجالس بود که شیفتگان بسیاری را در حلقه ی ارادت خویش در آوردو به تشویق یکی از آنها که از خاندان آصف دیوان و از خوانین معروف سنندج بود ، به تهران آمد و صفحاتی را به فارسی و کردی ضبط کرد.

 

استاد کردستانی

 

درباره ی چگونگی سفر او به تهران و آشنایی اش با ردیف دستگاهی موسیقی ایرانی ، اطلاعات دقیق و مستندی در دست نیست و آنچه که تا کنون در این مورد نوشته شده ، بیشتر مبتنی بر خاطرات پراکنده ی نزدیکان او و نیز حدس و گمان های مطلعان موسیقی بوده است. آقای عباس کمندی در کتاب کوچک و مختصری که با عنوان " سید علی اصغر کردستانی " در سال 1364 منتشر کردند ، نوشته اند :

 

« ... یک شب در تهران و در منزل یکی از رجال مملکتی با حضور دولتمندان و هنرمندان و ادبای تراز اول ، جشنی بر پا می شود. سردار اعظم ، سید را همراه با خود به آن جشن می برد. یکی از خوانندگان آن جشن ، قمرالملوک بود ... بعد از خاتمه ی آواز قمر ، سید به وسیله ی سردار اعظم به حاضرین معرفی و از وی تقاضای خواندن می شود... سید صدای خود را یک بالاتر از صدای قمر وسعت داده و با تمام قدرت شروع به خواندن میکند و تمام اهل مجلس و خصوصا موسیقیدانان را به تعجب و تحسین وا میدارد ... با مخارج سردار اعظم ، سید خدود یک ماه در تهران ماند و در یک شرکت صفحه پرکنی به نام پلیفون حدود سی آهنگ متفاوت ،همراه ارکستر بر صفحه ی گرامافون ضبط کرد ... از نام و نشان نوازندگان همراه وی اطلاعی در دست نیست ... صفحات سید بعد ها در میان منتقدین کردستان پراکنده شد و به مرور به علت دست به دست شدن زیاد ، تعدادی از آنها از بین رفت و مابقی که حدود سیزده آهنگ است ، بعد از تاسیس رادیو سنندج در سال 1327 یا 28 از خانواده ی آصف دیوان به دست آمد و جهت استفاده ی عموم کپی برداری شد ... آنچه از صدای سید و نحوه ی اجرای آهنگ هایش مشخص است ، این است که سید به طور مسلم موسیقی ایرانی را میشناخته است . اما چگونه و در کجا و با چه امکاناتی به این شناخت رسیده ، جای بحث و گفتگوست... به نظر نگارنده چون در آن زمان و قبل از رفتن سید به تهران ، سنندج به مدت یک سال تبعیدگاه عارف قزوینی ، شاعر و ترانه ی سرای  معروف  ایران بود و چون عارف در آن مدت به منزل خوانین سنندج به خصوص منزل آصف دیوان رفت و آمد داشت ، مثلماً صدای سید از نظر عارف مکتوم نمانده و احتمالا جلساتی با هم داشته اند و با توجه به نحوه ی به کار گیری تحریرات در صدای سید علی اصغر و شباهت آن با آهنگهای عارف قزوینی و نحوه ی تحریرات به کار گرفته در آنها ، به احتمال زیاد ، سید موسیقی را از عارف آموخته و یا حد اقل نحوه ی صوت پردازی سید ، بدون دخالت عارف نبوده است. اگر غیر از این باشد، سید علی اصغر خود ابداع کننده ی این سبک در موسیقی کردی است. چرا که نحوه ی خواندن سید و به کارگیری تحریرات ریز در صدای وی مخصوص خود اوست و چنین سبکی در هیچ کجای کردستان ، به جز سنندج و در نواحی صلوات آباد ، وجود نداشته و ندارد ... »

 

لحن محزون و بسیار دلنشین و وسعت صدا و تحریرهای ریز پی در پی در صدای اوج ، از ویژگی های آواز سید علی اصغر کردستانی است. آوای جانسوز و دلنشین او حتی شنوندگانی را که به زبان کردی آشنا نیستند و مفهوم کلمات آوازها و ترانه های او را نمی دانند ، مجذوب و محظوظ می کند. وی در سال 1315 وفات یافت و در زادگاهش ، صلوات آباد ، به خاک سپرده شد.

 

روانش شاد باد ...

 

 

 

قطعاتی باصدای استاد سید علی اصغر کردستانی :

 

 

 

1 - سه گاه  -- { 2,62  mb }

 

2 - آواز ابوعطا ( حجاز )  -- { ۲,۲۶  mb }

 

3 - آواز دشتی ( غم انگیز ) -- { 2,70  mb }

 

4 - درد هجران  -- { 3,01  mb }

 

5 - یار غزال  -- { 2,51  mb }

 

6 - زردی خزان -- { 2,81  mb }

 

 

 

 

پ . ن :

 

نوازندگانی که در این آثار استاد کردستانی راهمراهی نمودند :

 

سلیم خان ( ویولن ) - نصرالله زرین پنجه ( تار ) - مهدی نوایی ( نی ) - موسی نی داوود ( ویولن ) - مرتضی نی داوود ( تار )

 

 

 

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

بی ارتباط با مطلب :

 

درست یک سال پیش ، در چنین روزهایی ، به طور خیلی اتفاقی ، اقدام به ساخت این وبلاگ (موسیقی ایرانی) نمودم. در ابتدا خیلی برایم جدی نبود؛ اما کم کم به این فکر کردم که این صفحه اینترنتی میتونه پنجره ای باشه برای معرفی موسیقی ایران عزیز ( موسیقی ای که عمیقاً به اون عشق می ورزم ) به مردم فارسی زبان و علاقه مند به فرهنگ و سنت های این آب و خاک .

 

حالا یک سالی از این آغاز میگذره ... هدفم در تمام این مدّت ، فقط و فقط اعتلای موسیقی والای ایرانی بوده و هست و خودم رو خدمتگزار این موسیقی میدونم.

 

این که تا چه اندازه در رسیدن به این هدف موفق بودم ، قضاوتش با شما دوستان مهربان و  گرامی ام .

 

یقیناْ کاستی هایی بوده و هست؛ امیدوارم به بزرگواری خود ببخشایید و باراهنمایی های خود به ادامه ی راه دلگرمم کنید.

 

 

 

شاد باشید و روزگار به کامتان باد .

 

محمود صالحی    

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

یک خبر :

 

جایزه انساندوستی فرانسه به استاد اکبر گلپایگانی اهدا شد.

 

برای مطالعه خبر به این آدرس مراجعه کنید :

 

http://www.akbargolpayegani.com/_main.html

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 11:39  توسط . | 

بیوگرافی شماره ۱ :

او در تهران متولد شد.پدرش احمد ميرزا ظلي بود.درکودکي پدرش را از دست داد و زير نظر برادر بزرگترش علي قلي ميرزا پرورش يافت. وي خواننده بود و به موسيقي كلاسيك ايراني ( رديف) آشنايي داشت. اساتيدش اقبال آذر و عارف قزويني بودند.شهرت ظلي در سالهاي پيرامون 1310 شمسي بود و به خاطر صداي خوش با چند تن از نوازندگان مشهور آن زمان آشنايي و همکاري نمود . او صفحه اي به همراه ارسلان درگاهي ( سه تار)، ابوالحسن صبا ( ويولن) و مشيرهمايون شهردار ( پيانو) ضبط كرده است.ظلي در حدود سال 1316 به بيماري سل ريوي دچار شد و پزشکان او را از خوانندگي منع کردند و بنا به تجويز آنها براي تغيير آب و هوا مدتي به همدان و شيراز رفت.ظلي توصيه پزشکان را ناشنيده گرفته و ناگزير به خوانندگي مي پرداخت.در اين مدت کنسرتي نيز همراه با تار علي اکبر شهنازي در تهران برگزار کرد.در هنگام جنگ جهاني دوم بر اثر پيشروي بيماري سل،جسم او بيش از حد ضعيف شد و در زمستان 1324 بر اثر سرماخوردگي شديد در بيمارستان بانک ملي بستري و سرانجام در 23 بهمن 1324 درگذشت.
 
 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
بیوگرافی شماره ی ۲ :
 
رضا قلی میرزا ظلی در سال ۱۲۸۵ شمسی دیده به جهان گشود .پدرش احمد میرزا ظلی بود . ظلی درآواز از شاگردان مرحوم اقبال آذر و عارف قزوینی بوده نسبت به ردیفهای آوازی کاملا آشناست.صدایی به یاد ماندنی و خاص از نظر جنس و ظرافت و شکیل بودن و جز خاصان زمان بوده در جوانی آثاری بسیار گران قیمت بجا گذاشته که حاصل ذوق وقریحه ای شخصی است با توجه به عمر کوتاه او آثار قابل قبول ودر مقام مقایسه با خوانندگان خوبی مثل طاهرزاده ،قمر ،اقبال،ادیب و... می باشد. ظلی در سن39  سالگی در ۲۳ بهمن ۱۳۲۴ به دلیل بیماری سل درگذشت . به عقیده ی بسیاری از صاحبدلان و صاحبنظران مرحوم رضا قلی میرزا ظلی یکی از خوانندگانی است که در آوازهایش بهترین تحریر ها را ارائه داده است ،به قولی تحریرهای او دانه دانه ،زیر ،زنگدار،وصاف وزلال و ظریف و در اوج میباشد . در مورد رضا قلی میرزا ظلی در جایی خوانده بودم که اشرف پهلوی به صدای او علاقه مند بوده است و او اجراهایی بر روی ریل داشته که متاسفانه اشرف آن را به زور گرفته است و متاسفانه فکر میکنم پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ از کشور خارج شده است .  

روحش شاد .

 

نمونه هایی از آوازهای رضا قلی میرزا ظلی :

 

 

1 - آواز ابوعطا (  1.88  MB )

 

2 - آواز افشاری  ( 3.73  MB )

 

3 - آواز بیات ترک  ( 3.04  MB )

 

 4 - دستگاه شور  ( 2.88  MB )

 

5 - آواز اصفهان  ( 3.04  MB )

 

6 - دستگاه همایون   ( 4.08  MB )

 

7 - دستگاه سه گاه  ( 3.55  MB )

 

8 - دستگاه چهارگاه   ( 4.00  MB )

 

 

 

پی نوشت :

بیوگرافی شماره ی ۲ ، از : وبلاگ قمرالملوک  برداشت شده است .

 

مطالب مرتبط :

۱ - شهره ی شهر / رضا قلی میرزا ظلی ( وبلاگ قمرالملوک )

۲ - رضا قلی میرزا ظلی  ( وبلاگ شباهنگ )

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم فروردین 1387ساعت 14:32  توسط . | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
صالحی
درباره وبلاگ
سلام

به وبلاگ " موسيقي ايراني " خوش آمدید.

پیوندها
سـل
گفتگوی هارمونیک
خانه موسیقی ایران
مجله موسیقی ملودی
مجله موسیقی ایرانیان
انجمن موسیقی
خبرگزاری ایسنا
خبرگزاری فارس
خبرگزاری مهر
مازند نومه
آرشیو پیوندها
نوشته های پیشین
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
دوستان موسیقی ایرانی
آواز
آواز ایرانی
آواز دل
آواز خوان
آوای ایرانی
آوای ایرج
آتلیه آزاد
آرامش پس پرده
ادب و موسیقی
اساتید بزرگ موسیقی سنتی ایرانی
استاد پرویز مشکاتیان
استاد شجریان
استاد شهرام ناظری
استاد محمد رضا شجریان
بامدادان وطن
بزرگان موسیقی سنتی ایران
بیداد
پایگاه خبری موسیقی ایران
پیام چکاد
پیانو
تحریر
تصاویر همایون شجریان
تنبور
تنبور شمس
تنبور مست
چاووش - آمل
چشمه نوش
چهار مضراب
چهره به چهره
حسرت پرواز با ستاره ها
حافظ ناظری
خانه موسیقی دوئت
خسروانی
خلسه
خوش آواز
خورشید شبستان
خنیانامه هنرمندان ایران
دل آوا
دل آواز
دلشدگان
دود عود
زخمه ی ایرانی
زنگ ایرانی
ساز ملی ایران زمین
سازها
سربانگ
سرگشتگی ها
سلاطین آواز ایرانی
سوز و ساز
سه تار
سنتور
سیاه مشق
سیاه مشق ها
شاه بیت آواز ، ايرج
طرفداران استاد ایرج و استاد گلپا
طناب عشق
عشق سه تار
علمی و تحقیقی
قدیمی ها
قلندروار
کرشمه
کمانچه
معمای هستی
موسیقی اصیل ایران
موسيقي اصيل و سنتي ايران
موسیقی ایران زمین
موسیقی زمان ما
موسیقی سنتی
موسیقی ما
نغمه
نگرشی بر صدا و آواز
نواهای ایرانی
نوای ایرانی
نیزار
نی نامه
نیواک
ویولن(موسیقی اصیل ایرانی)
هزار گلخانه آواز
همایون شجریان
هم نوا با سوز نی
هنرستان موسیقی پسران تهران
هیچ اگر یایه پذیرد ما همان سایه هیچیم
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب

دیجیتال کیوان

جهت اطلاع از به روز شدن وبلاگ ، لطفاً در خبر نامه عضو شويد





Powered by WebGozar

{ جستجو در موسیقی ایرانی } --------------------------------------