![]() |
![]() |
|
| × نوشته های یک هنرجوی آواز × |
|
* درود بر موسیقی کلاسیک ایرانی و دوستدارانش * نمیدانم که از کجا باید شروع کنم؛ اما میدانم که باید بگویم. دوستان عزیز، همراهان همیشگی ام، اردیبهشت 86 برای من و وبلاگ موسیقی ایرانی یک شروع بود. از آن شروع 15 ماه گذشته و حال که بدین نقطه رسیده ام، احساس میکنم که باید بروم. 15 ماه سعی کرده ام که خود را در میان موسیقی نویسان و موسیقی دوستان جا کنم. فکر کنم کمی هم خوش شانس بوده ام. اما باید نکته ای را اعتراف کنم : وبلاگ نویسی و وبلاگ داری، آن هم در عرصه ی گرانقدر موسیقی، کاری بس دشوار و مسئولیتی خطیر است. بنده با سواد اندکم سعی داشتم که به موسیقی ارجمند و گرانبهای سرزمینم خدمت کنم و هر چه میدانم (هر چند بسیار اندک است و ناچیز) خالصانه در اختیار علاقه مندانش قرار دهم. در این راه اگر حتی توانسته باشم که ذرّه ای به موسیقی ایرانی و دوستدارانش خدمت کنم و یا اینکه مطالبم به درد حتی یک نفر خورده باشد، برایم کافی است. دیگر چیزی برای گفتن ندارم و سبب کم کاری بنده در یکی دو ماه اخیر هم همین امر می باشد. فکر کنم که حالا باید به دنبال یادگیری مطالب تازه و مطالعه ی بیشتر بروم تا بتوانم چیزی برای گفتن داشته باشم. بدین سبب، وبلاگ موسیقی ایرانی تا مدتی نامعلوم به روز نخواهد شد. حداقل تا زمانی که احساس کنم می توانم خدمت کنم و تأثیرگذار هم باشم. در طی این 15 ماه، خاطرات شیرینی در خاطرم ثبت شده و برای همیشه با من خواهد ماند. دوستان عزیزی پیدا کرده ام که نشستن پای صحبت ها و درد دل های هر کدامشان برایم کلاس درس بوده و هست و به خاطر داشتن همچین دوستان هنرمد و فرهیخته ای به خود می بالم و به وجودشان افتخار میکنم. مطالبی آموختم که مطمئن هستم در هیچ جای دیگری نمی توانستم بیاموزم و به همین خاطر مدیونشان هستم. قصد ندارم که به طور کل از دنیای مجازی (اینترنت) و وبلاگ نویسان عرصه ی شعر و موسیقی کلاسیک ایرانی خداحافظی کنم. زیرا محروم کردن خود از درک محضر این عزیزان، رنج بزرگی برایم به دنبال خواهد داشت. امّا باید عرض کنم که فعلاً در خود توان پرداختن به مطلبی تازه را نمیبینم. دوستان وبلاگ نویس مطمئن باشند که حتماً به آنها سر خواهم زد و مزاحمشان خواهم شد تا بتوانم از مطالب گرانبهایشان بهره ببرم. دوستان دیگر هم اگر مایل باشند، می توانیم از طریق ایمیل با هم در ارتباط باشیم. به هر حال، اگر در این مدت از بنده بدی دیدید و یا اشکالی در کارم بوده ( که حتماً بوده ) است، به بزرگواری خود ببخشایید و حلال بفرمایید. * درود بر موسیقی کلاسیک ایرانی و دوستدارانش * یاحق ...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه یکم مرداد 1387ساعت 15:16 توسط محمود صالحی |
|
|
عبدالله دوامی ، در سال 1270 ، در یکی از روستاهای تفرش به دنیا آمد. نزد علی خان نایب السلطنه ، معروف به « حنجره دریده » آواز را فرا گرفت و از میرزا حسین قلی ، درویش خان ، میرزا عبدالله ، حسين خان اسماعيل زاده و ملک الذاکرین نکته آموخت . دوامي آواز تدريس مي كرد و تصانيف بسياري از موسيقي كلاسيك ايرانی مي دانست. در سال ١۳۳٤ براي فعاليت وارد راديو و تلويزيون شد و يكي از اعضاي كانون حفظ و اشاعه موسيقي ايراني بود. از شاگردان او محمود كريمي، فرامرز پايور، حسين عليزاده، محمد رضا لطفي، محمد رضا شجريان، داريوش طلايي، فاطمه واعظي (پريسا)، فاخره صبا، پرويز مشكاتيان، مجيد كياني، محمد حيدري و … بودند.
از وی صفحاتی با تار درویش باقی مانده است. وي براي ضبط صفحه به همراه درويش خان به تفليس سفر كرده بود. مهم تر از همه آنکه وی ردیفی به نام «ردیف دوامی» ، در سالهای آخر عمر خود ضبط کرده که جزو یکی از ردیف های آوازی موجود و مورد استفاده ی اهالی موسیقی است . سرانجام استاد عبدالله دوامی ، در 20 اردیبهشت 1359 ، پس از چندین دهه فعالیت هنری در عمر پربارشان ، دیار خاک را به شوق دیار باقی بدرود گفتند. روحش شاد و یادش گرامی باد ...
آواز بیات ترک ؛ منتخب از ردیف استاد دوامی
تعدادی از تصنیف های قدیمی ، ضبط شده بر روی صفحه
در ذیل ، لینکهایی قرار داده ام که مربوط به آموزش آواز اصفهان توسط استاد برومند به استاد محمد رضا شجریان می باشد. دانلود کنید و بشنوید.
** آواز اصفهان (1) **
** آواز اصفهان (2) **
آهنگ بيات اصفهان شعر: جانا بر آتش تو نشستيم و دود عشق برآمد تو ساعتي ننشستي كه آتشي بنشاني درآمد اول دوم بيات اصفهان شعر: تو را كه ديده به خواب خمار باز نباشد رياضت من شب تا سحر نخفت را چه داني بيات راجع (يا بيات راجه) تحرير شعر: به پاي خويش درآيند عاشقان به كمندت كه هر كه را تو بگيري ز خويشتن برهاني گوشه ي عشاق وفرود به دشتي شعر: من اي صبا ره رفتن به كوي دوست ندانم تحرير بالارونده و اوج ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
حرف دل : برخی از استاتید گرانقدر بر « ردیف دوامی » تاکید فروانی دارند و بر این عقیده اند که موسیقی ایرانی در ردیف استاد دوامی خلاصه می شود و هر آنچه از موسیقی ایرانی بخواهیم در آن می توان یافت. بنده اما ، با شناخت بسیار اندکی ( که با خوشه چینی از نواهای زندگی بخش و جاودانه ی ایران زمین و لطف و مرحمت استاد گرانقدرم ) از موسیقی ایرانی بدست آورده ام ، عقیده دارم که موسیقی ایرانی چیزی فراتر از آن است که در ردیف جناب استاد دوامی خلاصه شود. ردیفی که در طی حداکثر 2 سال می توان آنرا فراگرفت و بر گوشه هایش تسلط کافی یافت ، مسلّما تمام داشته های موسیقی متعالی ایرانی نمی باشد. موسیقی ایرانی با مقامات و گوشه های ناشناخته و زیبایش ، بسیار دل انگیز تر و روح بخش تر از اینی خواهد شد که در ردیف های آوازی موجود می شنویم . همین امر هم سبب شده است که بزرگان موسیقی ما ، بدنبال فراگیری برخی گوشه ها و مقامات ناشناخته ، رنج سفر به دور ترین نقاط را بر خود هموار ساخته و در سدد آموختن برخی از همین گوشه ها و مقامات ناشناخته ( ویا کمتر شناخته شده ) برآیند. متاسفانه در این ردیف و سایر ردیف های آوازی قابل دسترس و موجود در بازار ، به این امر مهم پرداخته نشده و تنها به معرفی گوشه های معمول بسنده گشته است . بنابراین به قسمت زیادی از زیبایی های موجود در موسیقی ایرانی توجه و بدان اشاره نشده است. با تمام این تفاسیر ، همّت و تلاش جناب استاد دوامی ، در جهت ثبت و ضبط همین مقدار گوشه هم بسیار ستودنی و قابل ستایش است . چرا که کمک شایانی به آموزش آواز ایرانی نموده است و شکیل ترین و معتبر ترین ردیف آوازی موجود ( به عقیده ی بسیاری از اساتید و اهالی فن ) می باشد . باشد که اساتید گرانقدری که تک تک ما به وجودشان افتخار می کنیم ، به خود بیایند و اطلاعات بسیار خوبی را که طی سالیان دراز ، با رنج و مرارت فراوان بدست آورده اند ؛ به شکلی مناسب ، در اختیار خیل عظیم علاقه مندان و مشتاقان و هنرجویان هنر موسیقی قرار دهند. شاید بدین صورت ، آواز ما از این رخوتی که بدان دچار گشته ، بدر آید و در زیبایی و حسن در دنیا بی نظیر گردد ... چیزی که دور از دسترس نیست . به یاد داشته باشم که جایگاه موسیقی ایرانی ، بسیار فراتر از اینهاست ...
پی نوشت ۱ : با تشکر از جناب فلاورز ، به خاطر تحلیل آواز اصفهان
** پی نوشت ۲ : برخی از دوستان بابت لینک آواز اصفهان به بنده تذکر دادند که این لینک مربوط به کلاس جناب برومند هست ، نه استاد دوامی. بنده هم تلاش زیادی برای پی بردن به درست یا ناردست بودن این مطلب نمودم. اتفاقا چند روز پیش سندی به دستم رسید که مرا مطمئن نمود که گفته ی دوستان درست می باشد. بدین همین خاطر ، از همین جا ، رسماً از تمامی دوستداران موسیقی به خاطر این اشتباه بزرگ، عذر میخواهم و مطلب را ویرایش خواهم کرد. اما به جهت بعد آموزشی این فایل ها ، آنها را حذف نمی نمایم تا شاید به کار دوستان بیاید. این پی نوشت را در تاریخ ۷ / ۷ / ۱۳۸۷ به این مطلب افزوده ام. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هجدهم تیر 1387ساعت 13:25 توسط محمود صالحی |
|
|
استاد غلامرضا دادبه(جانسوز) فرزند بانو مریم حــاجیانی و غلامحسین حاجیانی (دادبه) ازخــــاندان کهن و تاریخی دادبه ابن مقفه درچهاردهم فروردین ماه سال1299خوشیدی درشهر اصفهان دیده به سرای خاک گشود. روزگار کودکی و جوانی در این شهر گهرپرور گذراند و همواره دردوران جـوانی به کار شناخت عـــــــرفان ایرانی و خدمت در خـانقاههای گونـــاگون این سرزمین پـرداخته است. کــــار پژوهش و شناسایی تاریخ و فرهنگ ایران را ازخانقاههای سراسر ایران آغــــازکرد و در این رشته تـــا بدانجا گام نهاد که سلسله ای درایـــران نبوده است که این بزرگــوار ، از گریبان پیر دیر با سرفرازی بدر نیامده باشد.
موسیقی و آواز را نیز در سالهای جـــــوانی نزد استاد سیدرحیم اصفهانی و پس از آن نزد استاد حسین ساعت ساز (آواز و تار را)فــــراگرفت. شاگــردانی نیز تربیت کرده است. از آثار آوازی ایشان کاست برگ سبزشماره 115 و اجـــــــراههای خصوصی با اساتیدی چون کسایی، عبادی، موسوی و … رامی توان یاد کرد. آنچه درکار پژوهش استاد دادبه ، فراترین پایگاه را در تاریخ زندگانی فروغان او پـــدید آورده اســت شناخت و چیرگی بی مانند او در تاریخ و فـــرهنگ ایران باستان بود که در بسیاری از دانشگاههای ایران به کارتدریس آن پـــــــرداخته بود. هزاران دانشجو در رهگذر زندگانی درخشان استاد ، از دانش و بینش تاریخی و فرهنگی ایشان بهره مند گشته اند. در ازای چهل سال تدریس رایگان در دانشگاههای ایران همواره در اندیشه بـــالیده پژوهشهای ارزشمند و ژرف فرهنگی و هنری و تـــاریخی در چهره سینه به سینه بوده است به همین سبب ، ده ها دانشجوی تشنه شناخت بــــر آشیان ایــن بزرگوار به فراگیری فرهنگ و تاریخ ایران پرداختند تا بدانجا که از سحرگاه تا پاسی از شب به آموزش سپری می شد و این گنجینه بـــــزرگ سالها در گریز و بدور از نام و آواز به ایران وایرانیان سپری می گردید. چکیده دیـــدگاه استاد آبشخوری جز مردم خــدایی نداشت و در رهگذر شناخت ایــن معنی یک دم فـــروگذار نکـرد. آنچه ازدست نوشته های این بـــزرگوار برجـــای مانده نزد فرهیختگان درگاه او و فرزندش آریـاسب دادبه نگهداری می شود تا در روزگـــاران در دسترس همه تشنگان راه شناخت آئین زندگانی و فرهنگ و تاریخی نژاد ِ ایران زمین قرارگیرد. براستی استاد آرمانی جزاین نداشت که ایرانی ، ایران باستان را با همه شکوه و بــــزرگی اش بشناسد و با آئبن و ارزشهای والای فرهنگی خود آشنا باشد. از این رو عاشقانه می کوشید که یکی از شناساگران این راه باشد. از این بزرگوار دو فرزند به نامهای ویشتاسب و آریاسب پا به جهان خاک نهادند که هر دو ازگــوهر پویای پدر بهره مند گشته و هم سو و هم آوای پدر در کار شناخت و پژوهش فرهنگ و تـــاریخ و هنر ایران باستان به هنگام شدند . استاد دادبه شاگردانی نیز تربیت کــــرده کـــه ازآنها میتوان به : محمدرضا شجریان، علیرضا افتخاری، کیخسرو پورناظری، سیمین حقی، محمدموسوی و … اشاره کرد. استاد دادبه درسحرگاه یازدهم آمرداد سال1380خورشیدی خاک را بدرود گفت به سوی فروغانیهای هستی پرواز نمود. راد مردانی چون اوهمواره دردل تاریخ سرزمین جاودانه زنده مانده اند. راهش پر رهرو و روحش شاد ...
با اجرای
استاد دادبه و استاد ورزنده
-------------------------
با اجرای
استاد دادبه و استاد موسوی
به سبب علاقه و تلاشهای فراوان استاد دادبه ، در شناساندن آواز دشتی ، مناسب دیدم کمی هم در مورد آواز دشتی و حتی منطقه ی دشتی بدانیم.
لطفاً بخوانید :
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیستم خرداد 1387ساعت 0:22 توسط محمود صالحی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
سلام و درود
به وبلاگ " موسيقي ايراني " خوش اومدین . من در این وبلاگ مطالبی رو مینویسم که به موسیقی سنتی ایرانی مرتبط باشه . امیدوارم که مورد عنایت و توجه شما دوستداران موسیقی قرار بگیره . با نظرات سازنده ی خودتون بنده رو راهنمایی بفرمایید . یا حق ... ___________ او را از من نگیرید او تمام من است او را از من نگیرید ماهی را هر وقت از آب بگیرید می میرد . " شعر : قاسم صالحی " |
| پیوندها |
|
چاووش - آمل شجریانی ها سـل گفتگوی هارمونیک خانه ی موسیقی هنر و موسیقی مازند نومه خبرگزاری روزنا ( اعتماد ملی ) خبرگزاری میراث فرهنگی خبرگزاری فارس خبرگزاری ایسنا آرشیو پیوندها |
| نوشته های پیشین |
|
مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 |
|
RSS
|